rock on

Wednesday, May 21, 2008

I just don't want people touching my things. -Moulin Rouge

Hindi yata direct quote yan. Kasi nakalimutan ko na yung mismong quote.

Habang kami pumunta ng Thailand, pinaalaga namin ang aming bahay at mga aso sa aming tita Jenny. Kasama niya sa pagbabantay ang kanyang anak. Bago kami umalis, kumain ako ng PADAS.

Mahal na mahal ko ang Padas. Hindi ako kumakain ng seafood pero kapag ito ang ulam, kakain ako. Maliliit siyang isda na binilad sa araw at binudburan ng asin. Ipriprito sandali at pagkatapos ng ilang minuto may ulam ka na.

Sa Ilocos, La Union area lang mayroong Padas. At bihira ito. Madalas sa summer lang nakakakuha. Pero dahil maliliit ang mga isda, pinagbabawal na maraming isda ang hulihin. Babies pa kasi ata sila.

Dahil bihira lang ito, pinapadalan ako ng Padas ng aking lola mula sa La Union. Taon bago ako mapadalhan lalo na't mahirap makahanap nito sa palengke. Kung kaya't kapag binigyan ako ng Padas, tinitipid ko ang pagkain noon. Isa pa, kapag pinadalhan ako ng Padas, akin lang yun. Selfish na kung selfish.

Bago kami pumuntang Thailand, pinadalhan ako ng maraming padas. Bago kami umalis sinabi nga sa aming Tita Jenny na para sa akin lang iyon at mahirap makakuha noon.

Pagbalik ko sa Pilipinas, konti na lang ang nakita ko.

Selfish na kung selfish pero tinitiis kong kumain ng pakonti konti noong maliliit na isda para lang hindi ako maubusan bago dumating ang susunod na padala. Kung may pahintulot ko o may pagpapaalam man lang, mapagbibigyan ko naman.

Feeling ko lang nanakawan ako.

Oo, pathetic. Pero ayoko talagang ginagalaw ang mga gamit ko.

-Lo-

Monday, May 19, 2008

Because I'm a geek

I fixed my Palm TX. Yey! And added new apps.
------

Looking forward to Saturday's climb (Mt. Pinatubo). I'm hoping I would not be the last man on this climb. :) It's also special since I'm going to climb with friends.

When I started climbing (not included the family climb waaaaaay back when I was a child), I always thought I would be on my own. No one really wanted to climb mountains with me. Even my sister didn't want to climb (she changed her mind at the very last minute).

Now, I have mountain climbing friends. The ones I got to spend time with on the mountains along with my friends who also likes to climb.

I wish the weather would cooperate. :)
--------

My family and I will go to Bicol for five days after my Mt. Pinatubo climb. This means two things. One, Yey for me and my family. Two, I won't be able to schedule any more gimiks after May 31. :( This means no more beach plans. :( I'm sorry (Aizza, Nelson, Monica, Karen, Lawrence, Claire). Maybe we could go to Tagaytay or Eastwood or somewhere.

-Lo-

Wednesday, May 14, 2008

Our dreams will never die

6am ako nakarating sa bahay. Ilang oras lang ang aking tulog bago kailangang gumising para makita muli si Lawrence. Napanaginipan ko na kung paano ko siya sasalubungin. Yun bang yung may pagtakbo tapos paghug at paghalik ng maraming beses.

Ganun ko siya namiss. Kala mo isang taon akong nawala.

Kaso hindi yun ang nangyari. Rated PG ang aming pagkita. Lalo na't nandun yung anak ng asawa ng tito ko. Pero tuwang tuwa pa rin ako na nagkita kami muli.

Binigyan niya ako ng isang surprise: DVD ng Land Before Time I-XI. Hanggang Land Before Time 4 lang ang napanood ko noong bata ako.

Kung nabasa niyo ang 10 random things meme ko, malalaman niyong mahilig akong bisitahin ang panahon noong bata ako dahil marami na akong nakalimutan. Ang Land Before Time ang pinakapaborito kong movie noong bata ako. Sa sobrang paborito ko, mayroon kaming mga puppets ng characters na binili for keepsake. (Binigay ito ng Tatay ko sa pinakabata kong pinsan, isang bagay na hindi ko ikinatuwa noong bata ako... pero magiging mahabang istorya na naman yun kung isasama ko pa dito.)

Nalaman kong mahigit isang buwan na dinownload ni Lawrence ang pelikula para lang maibigay niya ito sa akin. Natutuwa akong gusto niya maging parte ng kabataan days ko.

Mushy.

I heart Law.

-Lo-

Monday, May 12, 2008

Mula sa isolation

Meron akong tula tungkol sa knowing your country by going to other places kaso nakalimutan ko kung sino nagsulat at kailangan ko munang balikan yung geog1 notes ko para makuha yun.

Masayang magbakasyon at pumunta sa iba't ibang lugar. Hindi masaya kapag hindi nasusunod ang gusto mo, pero ganun naman talaga ang buhay hindi palaging sumasang-ayon sa gusto ng tao.

Babalik ako sa Thailand at Laos kapag nagkaroon na ako ng pera. Hindi ako gigipitin sa oras kasi hawak ko na ang oras ko by that time. Bibisitahin ko lahat ng Wat na gusto ko.

Pupunta rin akong Cambodia kung sakali. Lalo na sa Malaysia. :) Sana talaga maging mayaman ako para magawa ko ito.

Pero sa buong katotohanan, babalik at babalik pa rin ako sa Pinas. Walang mas gaganda pa sa sarili kong tirahan. Wala ang mga Wat at kung anu-ano pang tourist attraction ng ibang bansa sa kagandahan ng mga bundok, beach at urban life ng Pinas.

Uuwi na ako bukas ng gabi. Darating kami ng Wednesday morning. Matagal ko ng gustong umuwi sa bahay. Marami na akong namimiss. Sa ngayon, homesick ako. Next post ko na yung mgaadventures na pinagdaanan ko.

Kasama ka sa namimiss ko.

-Lo-

Monday, May 05, 2008

Panandaliang Pamamaalam

Bukas na ang alis.

Tinatamad pa rin ako. Hanggang ngayon hindi pa rin ako nakaimpake. Malamang marami akong makakalimutan.

Ayoko umalis. Una, kasi nakakatamad. Pangalawa, kung hindi magiging masaya ang bakasyong ito posibleng magka-away away lang ang pamilya. Kulang kasi kaming lahat sa pasensya.

Pero sana maging successful. Gusto ko talagang magtravel kaya lulubusin ko ang karanasang ito.

Kanina pa ako nakanet. Kanina pa naghahanap ng Mapa para sa Palm TX. Wala rin palang kwenta ang Palm TX kung wala kang pera pambili ng mga software.

-Lo-

Saturday, May 03, 2008

Perfection.

I get jealous and envious most of the time. It's because everyone else's life seems perfect.

And I have a thing for perfection.

Someday soon, I will get exactly what I want and be contented. Maybe that's death. :) No this is not a suicidal blog entry or anything. People who knows me should know that I don't regard death as an unfortunate accident but a gift. :D

Anyways, another senseless ramblings brought to you by moi. :)

-Lo-