rock on

Saturday, June 10, 2006

in the past few days.

waaaah! lapit na pasukan. kailangan ko yata ng stresstabs this sem. Goodluck sa Journ 100 ko. Kaya natin yan Monica! :)

Hmm... Di ko na malaman kung kailan ako mag-uumpisa sa aking pag-uupdate.

:June 3, 2006:

It's my Lolo's Birthday! :) Pumunta kami sa Manila Memorial Park para bisitahin si Lolo. After a prayer, dumiretso kami sa SM Mall of Asia. Marami lang tao nun. Kainis actually. Hindi ko masyadong na-enjoy. Pero ang pinakamasarap na part ng aming pagpunta dun ay nung kumain kami sa Kalye Juan. Try nyo sya. Kung mahilig kayo sa Filipino foods. Affordable at Masarap!

:June 4, 2006:

Leadership Formation na naman! Medyo maaga lang kami dun ano? Kami ang nagbukas ng Center. Akala pa namin walang matutuloy na leadership formation. Feeling pa tuloy namin postpone pero hindi kami nainform. So ayun, nalaman ko ang ilang mga sikreto na nali-link sa aking mga ka-youth. Grabe yun oh! Boylet na naman... Tsk tsk. Nyahahaha! :)

Pinagawa rin kami ng aming sariling prayer meeting. Yung group namin, ang ginawa kid's prayer meeting. Kaya madali lang. Tungkol sya sa Obedience. Kaya astig. :) Ang pinili naming Gospel, yung istorya ni Jonah. :) Naging ok naman yung performance level namin. :)

:June 5, 2006:

So ayun. Nag-teambuilding kami sa UP SIKAP. Grabe yun. 6:45 ang call time. Ang ibig sabihin, 5am pa lang dapat nakaalis na ako. So gising naman ako ng 4am. Kulang na kulang talaga yung pahinga ko. Ilang araw na rin kasi akong puyat.

Nakakalungkot na late na nagstart yung teambuilding. So ayun, ang mga kagrupo ko si Ate Shine at Ate Ruth. Naka-sandals lang si Ate Ruth. Akala namin ni Ate Shine sya yung mahihirapan, yun pala sya pa ang humihila sa amin. Naging matagumpay kami sa Amazing Race. Kami ang nanalo! Yey! Kahit na pangalawa lang kami sa pinakamabilis, nanalo pa rin kami dahil ang mga pinadalang itlog sa amin ay hindi nabasag. Sa iba kasi, nabasag nila yung kanilang mga itlog.

Matapos ng aming Amazing Race, nag-open forum kami. Naging matagumpay ito. Natutuwa ako kasi hindi naman pala galit sa akin ang mga taong inaakala kong galit. :) Masyado lang talaga akong paranoid. Matapos sana ng aming open forum ay mag-lilinis tambayan kami. Kaya lang hindi namin naayos ng maigi ni Ate Jett ang pagpla-plano ng linis tambayan. Hindi na rin kaya ng mga tao ang maglinis dahil din sa sobrang pagod. Kaya umalis na lang kami.

Dumiretso kami nina Chino, Aizza, Ate Shine at Kuya Josh sa department. Para malaman namin kung nakapasa na kami sa BA AP. Naging maayos na rin naman kaya lang hindi pa napipirmahan ng ilang mga tao ang aming aplikasyon. Kaya kinabukasan na kami makakakuha ng admission slip.

Kumain na lang kami sa may CASAA. Dun namin nakilala si Totoy Bato at si Mamataym. Grabe yun. Imaginary friends yun ni Aizza at ni Kuya Josh. (Hmm.. parang ang sarap gawan ng link ano?) Sobrang tawa lang kami ng tawa nina Ate Shine.

Nang maghiwalay na kami, nagkita na kami ni Lawrence at hinatid na niya ako sa Taft. Siguro, palagi nang ganun ang direksyong gagawiin ko kapag uuwi sa Las Pinas. Mas madali at mas komportable kasi.

:June 6, 2006:

Pinalabas na ang The Omen. Oh well.

Ayoko sanang umalis ng bahay kaso kinakailangan na naming maayos ang aming admission slip. Sabi nina Ate Susan, maaari na kaming pumunta sa UP ng after lunch para kukunin na lang kay Kuya Pabs yung admission slips namin.

3pm na ako nakarating dahil sa sobrang pagod. Grabe lang yun. Naghintay lang kami ng naghintay. Malapit na mag-5pm nang papasukin kami at pagfill-up ng mga dokyumento. Grabe lang talaga yun. Paano ba naman kasi, nung umaga raw hindi pa ipinapasa ng dept namin yung mga na-aprubahang aplikasyon. Grabe lang yun o. Mag-eenrolment na kinabukasan hindi pa namin naaayos. Kamusta naman ang enlistment namin ano?

Pinuntahan ko na si Lawrence sa Mcdo Philcoa noong matapos kami. Medyo nakalimutan ko lang na hinihintay pala niya ako dun ano? Waaah! Nagalit lang talaga ang hun ko. Grabe yun. Medyo first time na hindi. Kasi hindi naman talaga sya nagalit. Nung nakita niya ako, ok na.

:June 7, 2006:

Ito na ang pinakahectic na araw ko. Maaga palang umalis na kami sa bahay. Enrolment kasi naming pareho ni Gray. Kaya talagang lahat kami kinakailangan maaga.

8am ako nakarating sa may OUR. Grabe na ang pila. pang-132 na ako nung nakarating ako dun. At ang tagal lang namin natapos. Kung hindi pa kami nagpasimpleng sumingit, naku! Wala na kaming mapapala.

Hindi na ako nakapag-enlist ng CS na GE. Hindi na ako umabot. Pati si Aizza hindi na napalitan ang Psych 101 niya dahil late na kami nakarating sa enlistment booth. Dahil nga late na narelease ang aming admission forms.

Kumain na lang kami nina Chino at Aizza sa Wendy's sa Berkley Square. After nun, bumalik na kami sa UP para makapag-enlist ulit. Napalitan ko na ang schedule ng aking Geog1 kaya hindi ko na kinakailangang gumising pa ng maaga. Nakapag-enlist na rin ako ng Kas114. Wala na kasi akong choice. Ayoko namang mag-15 units lang ngayong sem.

Matapos ng aming assesment, umuwi na ako. Maaga rin kasi ako dapat makauwi kasi BIRTHDAY NG DADDY KO! :) AT ANNIVERSARY NILA NG MOMMY KO! :) Double Celebration!

Kaso pagdating ko sa bahay, bagsak agad ako sa tulog. Ginising na lang ako ng kapatid ko para kumain ng dinner. Nag-Max's na lang kami. Dapat Starbucks din kaya lang tinamad na kaming lahat dahil sa sobrang pagod.

:June 8, 2006:

Kala ko tapos na ang paggising ng maaga ano! Ginising ako ng daddy ko. Grabe lang yun. Tinanong ko pa talaga sa kanya kung bakit niya ako ginigising. Hindi ko kasi alam kung anong meron sa araw na ito e. Hanggang sa sinabi na lang niya na ihahatid na namin sina Grace, Gelo at Tito Robert sa airport. Ayun. Aalis na pala ngayon sina Grace. Hindi ko pa alam.

Sa Canada sila pupunta. At dun na rin sila maninirahan. Iniisip ko nga malamang, malapit na rin kaming mag-migrate. Sana lang hindi sa USA. Pero minsan napapaisip din akong sana... sa USA.
Yikee.

:June 9, 2006:

Nagkaroon kami ng meeting. Isa lang ang itatanong ko sa sarili ko...

Kaya ko ba?

:June 10, 2006:

Birthday celebration ni Aj sa SM Mall of Asia. Well... at least ngayon hindi na masyadong maraming tao. Sinabi ko kay Aj na sa Kalye Juan na lang kami kumain para mura. Aba! Sumunod! Nabusog naman kaming lahat. 14 kami. Kulang pa ng dalawa. Haaay.

After nun, dahil nakatipid si Aj nilibre niya kami para manood ng The Omen. Ok lang yung movie pero hindi rin ganun kaganda. Mas gusto ko pang matulog ano?

Nakaka-guilty. Sana ok lang talaga.

-Lo-